ΠΩΣ ΝΑ ΜΗ ΖΗΤΙΑΝΕΥΕΙ

Πως προλαμβάνουμε ώστε ο σκύλος μας να ΜΗ ζητιανεύει ποτέ για τροφή την ώρα που τρώμε.
Ο πιο εύκολος τρόπος για να μην αποκτήσει ποτέ αυτή την κακή συνήθεια ο σκύλος μας είναι πολύ απλά να μη του δίνουμε ποτέ μα ποτέ μεζέδες από το τραπέζι μας την ώρα που τρώμε. 

Πως κατά λάθος μάθουμε το σκύλο μας ΝΑ ζητιανεύει για τροφή την ώρα που τρώμε:
Το πιο συνηθισμένο λάθος που κάνουμε είναι να θεωρούμε πως μπορούμε να κάνουμε μικρές εξαιρέσεις και να του δίνουμε μεζεδάκια έστω σπάνια. Αυτό λέγεται τυχαία ενίσχυση συμπεριφοράς και είναι δυστυχώς πολύ αποτελεσματική μέθοδος για να κάνουμε το σκύλο μας να ζητιανεύει καθώς μη γνωρίζοντας πότε θα του δώσουμε λιχουδιά και πότε όχι - κεντρίζουμε άθελα μας περισσότερο το ενδιαφέρον του και γίνεται ακόμα πιο επίμονος.  Με άλλα λόγια ο σκύλος δε καταλαβαίνει από εξαιρέσεις του κανόνα. Ταΐζοντας το έστω και περιστασιακά απο το τραπέζι μας, του ενισχύουμε αυτή τη συμπεριφορά και το ενθαρρύνουμε να ζητιανεύει και να περιμένει κάποιο μεζέ από εμάς όση ώρα τρώμε. 

Με άλλα λόγια καλό είναι να προσέχουμε να μην ενισχύουμε και επιβραβεύουμε άθελα μας αυτή την συμπεριφορά.

Άλλα σκυλιά εκδηλώνουν αυτή τη συμπεριφορά γκρινιάζοντας και άλλα απλώς κοιτώντας μας παρακλητικά στα μάτια. Για κάποιους είναι αποδεκτή συμπεριφορά και δε τους ενοχλεί καθόλου, ενώ για κάποιους άλλους όχι. 


Τι να κάνετε πιάνετε τον εαυτό σας να του δίνει λιχουδιές την ώρα που τρώτε επειδή τον λυπάστε:

Το αν είναι σωστό ένας σκύλος να παίρνει μεζέδες από εμάς την ώρα που τρώμε στο τραπέζι, για κάποιους είναι ένα θέμα που σηκώνει μεγάλη ανάλυση. Πάντως σαν συμπεριφορά για κάποιους είναι αποδεκτή και δε τους ενοχλεί καθόλου ενώ για κάποιους άλλους είναι ανεπιθύμητη συμπεριφορά. 

Πολύς κόσμος ταϊζει το σκύλο του με μεζέδες από το τραπέζι την ώρα του φαγητού γιατί λυπάται το σκύλο του την ώρα που εκείνος κοιτάει παρακλητικά. Αυτό δε θα συνέβαινε αν δε του είχαμε δημιουργήσει εμείς αυτή τη συνήθεια από την αρχή, ο σκύλος απλά θα περίμενε να έρθει και η σειρά του για να φάει χωρίς να έχει κανένα πρόβλημα.  Το να ταΐζουμε το σκύλο μας την ώρα που τρώμε είναι λάθος και άδικο για το σκύλο, ιδίως αν δε σκοπεύουμε να το κάνουμε κάθε φορά και κάποιες φορές τον αφήνουμε να περιμένει άδικα.  Γιατί πολύ απλά δημιουργούμε στο σκύλο προσδοκίες που άλλες φορές τις επαληθεύουμε δίνοντας του μεζέδες και άλλες φορές όχι αναγκάζοντας τον να περιμένει άπραγος και απογοητευμένος. Δεν είναι σωστό να αλλάζουμε το τρόπο που ταΐζουμε το σκύλο μας ανάλογα με τη διάθεση μας,  και άλλοτε να του δίνουμε μεζέδες ενώ άλλοτε να βρίσκουμε την παρουσία του στο τραπέζι ενοχλητική. 

Σε κάθε περίπτωση, γνωρίζω από προσωπική εμπειρία πως ο περισσότερος κόσμος που δίνει λιχουδιές στο σκύλο του από το τραπέζι την ώρα που τρώει το κάνει από αγάπη. Πρέπει να σκεφτούμε πως υπάρχουν όμως σωστές και λάθος ενέργειες με κίνητρο την αγάπη. Αφού πραγματικά τον αγαπάμε, θα πρέπει να καταλάβουμε πως είναι πιο απολαυστικό για το σκύλο να ξέρει πως δεν πρόκειται να πάρει λιχουδιά όσο εμείς τρώμε, αλλά πως όμως όταν σηκωθούμε από το τραπέζι, θα του βάλουμε κι εκείνου στο πιάτο του το μερίδιο του.  Θα το απολαύσει περισσότερο γιατί θα ξέρει πως είναι η ώρα του και πως η μερίδα του είναι αυτή και είναι συγκεκριμένη. 

Αν ήδη έχει μάθει να περιμένει τη λιχουδιά του όμως από τα χέρια σας την ώρα του φαγητού σας από το τραπέζι, μη σας αγχώνει, μπορεί τις πρώτες φορές να στεναχωρηθεί για λίγο, αλλά θα ανταμειφθεί και με το παραπάνω όταν σηκωθείτε από το τραπέζι και του βάλετε στο πιάτο του τη λιχουδιά του. Σύντομα θα μάθει να περιμένει υπομονετικά να έρθει η ώρα του. 

Μια άλλη ιδέα είναι να του βάζετε να τρώει την ίδια ώρα που τρώτε κι εσείς. Και να μάθει έτσι πως ότι είναι να φάει, θα το φάει εκείνη την ώρα από το πιάτο του και πως δεν έχει νόημα ούτε να γκρινιάζει για φαγητό , ούτε και να περιμένει υπομονετικά πότε θα τελειώσετε για να έρθει και η σειρά του. 


Η μόνη αποτελεσματική μέθοδος είναι η συνέπεια


Καλό είναι λοιπόν να αποφασίσουμε απο την αρχή είτε θα ταϊζουμε το σκύλο λίγο πριν κάτσουμε στο τραπέζι, είτε αφού σηκωθούμε από το τραπέζι, και πάντως όχι την ώρα που είμαστε στο τραπέζι, και να το τηρούμε με ευλάβεια και συνέπεια τόσο εμείς όσο και όλα τα μέλη της οικογένειας.  



Μικρές συμβουλές:


Αν έχει ήδη αποκτήσει αυτή τη συνήθεια και θέλουμε να τη διορθώσουμε, θα πρέπει στο εξής να αγνοούμε πάντα εντελώς το σκύλο μας την ώρα που ζητιανεύει. Αργά η  γρήγορα θα πάρει το μήνυμα και θα πάψει να δείχνει ενδιαφέρον αφού θα έχει δει στην πράξη πως δεν υπάρχει πλέον πιθανότητα καμιά να πάρει λιχουδιά όση ώρα είμαστε στο τραπέζι. 

Κάποιες ενέργειες που πιθανόν να μας κάνουν πιο εύκολη την διαδικασία εκπαίδευσης του να μη γκρινιάζει την ώρα που τρώμε, είναι να τον ταίζουμε πριν κάτσουμε να φάμε ώστε να είναι για λίγο απασχολημένος και στη συνέχεια πιο χορτασμένος, και ίσως σας φανεί χρήσιμο να του μάθετε την εντολή σπίτι. Να πηγαίνει δηλαδή στο μέρος του με εντολή σας. Μπορείτε να ενισχύσετε την υπακοή στην εντολή αυτή, με το να πηγαίνετε στο μέρος του και να του δίνετε εκεί επί τόπου μια λιχουδιά, αφού έχετε σηκωθεί οριστικά από το  τραπέζι και πριν του βάλετε κι εκείνου να φάει. 


Είναι εντελώς λάθος αντίληψη και πολύ κρίμα και άδικο για το σκύλο, η πεποίθηση πως δεν πρέπει να τρώει ποτέ και καθόλου «ανθρώπινη» τροφή ώστε να μη μάθει να την αποζητάει και να ζητιανεύει. Ενδεικτικά, μπορείτε να δείτε εδώ πως ένας σκύλος του οποίου η τροφή απαρτίζεται κατά 25% από λαχανικά τουλάχιστον 3-4 φορές τη βδομάδα, έχει 90% λιγότερες πιθανότητες να πάθει καρκίνο. Αρκεί να μη του δίνουμε από το τραπέζι μας την ώρα που τρώμε!

Σωστός τρόπος να δίνουμε λιχουδιές στο σκύλο μας:

Επειδή αγαπάμε το σκύλο μας κάποια στιγμή ίσως να θέλουμε να του δώσουμε κάποιο μεζέ πχ. ένα κομμάτι από το κρέας που τρώμε που περισσεύει. Για αυτό το λόγο ίσως είναι καλύτερα να ταϊζουμε το σκύλο μας αφού φάμε εμείς, ώστε να προσθέσουμε στην τροφή του και το μεζεδάκι που επιθυμούμε να του δώσουμε συνυπολογίζοντας τον εύκολα στην συνολική ποσότητα της τροφής που λαμβάνει. 


Learn to Earn - Μάθε για να κερδίσεις

Μια άλλη καλή ιδέα είναι να δίνουμε πρώτα μια εντολή και αφού εκτελέσει με επιτυχία να ανταμοίβουμε με τη λιχουδιά, κάνοντας με αυτό τον τρόπο εξάσκηση στις εντολές που ήδη γνωρίζει ενώ παράλληλα του δίνουμε να καταλάβει πως για να πάρει λιχουδιές θα πρέπει να είναι σωστή η συμπεριφορά του.

Επίσης θα πρέπει να γνωρίζουμε ποιές απο τις τροφές και τις λιχουδιές που τρώμε είναι κατάλληλες για το σκύλο μας και ποιές όχι.  

Με λίγα λόγια, είναι πολύ εύκολο να μάθουμε το σκύλο μας να μη ζητιανεύει, αφού πρώτα καταλάβουμε εμείς οι ίδιοι πότε και πώς  είναι καλύτερα και για το σκύλο αλλά και για εμάς να του δίνουμε λιχουδιές και πράττοντας πάντα ανάλογα!